zondag 20 september 2015

Dag 18; Boise to Reno

(Ja, bij het ontbijt hadden ze een wafelmaker, jammie!)

Vanmorgen om 8.15 am vertrokken voor onze langste reisdag deze vakantie. We moeten 425 mijl (680 km) afleggen en twee staatsgrenzen (Idaho-Oregon-Nevada) oversteken om van Boise naar Reno te komen. Het grootste deel van de reis gaat door onbewoond en desolaat woestijngebied.
We passeren een paar gehuchtjes waaronder McDermitt, op de grens van Oregon en Nevada en Winnemucca, een gokstadje op het kruispunt van de Hwy95 met de I-80. McDermitt is onze eerste koffiestop en de enige mogelijkheid om koffie te scoren is een casino dus staan we om 10 uur 's morgens, de klok is net een uurtje terug gegaan bij het overgaan van de tijdzone, al in een casino waar al genoeg mensen achter de slotmachines zitten. Zouden zij wel naar bed zijn geweest?
Ook Winnemucca bestaat bijna alleen maar uit casino's.
 
 
Waar we vanmorgen vertrokken met 13ºC is de temperatuur nu opgelopen tot 33 ºC. Dat is wel een heel groot verschil. Om 3 pm arriveerden we bij ons Casino Hotel Western Village in Reno, of eigenlijk ligt het in Sparks, tegen Reno aan. We hebben een prachtige kamer maar voor de check-in moesten we wel eerst door het casino. Het casino is hier echt enorm en het is dan ook een drukte van jewelste op de grote parkeerplaats. Met moeite vinden we een plekje.
We brengen onze bagage naar onze kamer op de tweede verdieping en vertrekken dan richting downtown Reno om de Virginia Street te bekijken waar de beroemde Neon-poort staat met de tekst; RENO, The biggest little city in the world.
 
 





 
We hebben beiden geen prettig gevoel bij de buurt waardoor we lopen. Het lijkt wel of hier alle uitschot van de bevolking zit. Ze zijn verslaafd, zwerver of beide.
We kijken wat rond in de casino's, snappen de ballen van al die gokspelletjes en gaan dan een hapje eten bij de Vietnamees Pho 777, welke volgens Tripadvisor een absolute must is als je in Reno bent. Het is er al super druk als wij om 6.15 pm binnen stappen maar er is nog een tafeltje vrij.
Het eten smaakt goed, Peter heeft de Pad Thai en ik de Sesame Chicken, maar we vinden de Panda Express toch lekkerder.
Na het eten lopen we nog even terug om de Reno Arch met de neon verlichting aan te zien. Zo is ie toch veel mooier......
 
 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen